فاز اول کارخانه تولید سمنت شوراندام قندهار آغاز به کار کرد

نخستین فاز کارخانه سمنت شوراندام در قندهار به بهره‌برداری سپرده شده است که به گفته مقام‌های حکومت طالبان این فاز روزانه ۱٬۵۰۰ تُن سمنت تولید خواهد کرد.

عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی ریاست‌الوزرا، در مراسم افتتاح این پروژه گفته است که حکومت طالبان تلاش دارد افغانستان را به‌تدریج از یک کشور مصرف‌کننده به یک کشور تولیدکننده تبدیل کند، نیازهای داخلی را از تولیدات داخلی تأمین کند و میزان صادرات را افزایش دهد.

پیش از این، بیشترین واردات سمنت افغانستان از پاکستان انجام می‌شد، اما پس از ایجاد تنش‌های سیاسی میان دو طرف، تجارت با این کشور کاهش یافت و متوقف شد.

در حال حاضر افغانستان سمنت مورد نیاز خود را از ایران، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان و ترکیه وارد می‌کند.

حکومت طالبان همچنین گفته است که در آینده کار روی فاز دوم فابریکه سمنت شوراندام نیز آغاز خواهد شد.

افغانستان سالانه به حدود پنج تا هفت میلیون تُن سمنت نیاز دارد، اما ظرفیت تولید داخلی تنها حدود ۱۴ درصد این نیاز را می‌تواند تامین کند.

وضعیت تولید سمنت در داخل افغانستان

آمارها نشان می‌دهد که در حال حاضر کمتر از ۱۰ درصد سمنت مورد نیاز افغانستان در داخل کشور تولید می‌شود و بهای آن نیز در مقایسه با سال‌های گذشته به‌گونه چشمگیری افزایش یافته است.

سال گذشته یک کیسه سمنت ۳۵۰ افغانی قیمت داشت، اما امسال بهای آن به بیش از ۶۵۰ افغانی رسیده که نشان‌دهنده افزایشی نزدیک به دو برابر است.

حدود چهار ماه پیش، در ۱۸ چنگاښ (۹ جولای)، حکومت طالبان در افغانستان از آغاز کار ساخت یک فابریکه دیگر سمنت در منطقه جبل‌السراج ولایت پروان خبر داد.

مقام‌های طالبان گفته بودند که این کارخانه پس از تکمیل، در هر ۲۴ ساعت پنج هزار تُن سمنت تولید خواهد کرد.

حکومت طالبان در آن زمان اعلام کرده بود که در بخش سمنت، قراردادهایی به ارزش ۴۳ میلیارد افغانی با شرکت‌های داخلی و خارجی امضا کرده است.

طبق معلومات وزارت صنعت و تجارت حکومت طالبان، در هشت ماه نخست سال ۱۴۰۲ هجری خورشیدی، بیش از سه‌ونیم میلیون تُن سمنت به افغانستان وارد شده که ارزش آن به حدود ۳۲۶ میلیون دالر می‌رسد.

در حال حاضر دو کارخانه مهم تولید سمنت در افغانستان فعالیت دارند: فابریکه «غوری سمنت» در ولایت بغلان و فابریکه «جبل‌السراج» در ولایت پروان.

با این حال، میزان تولید سمنت در این کارخانه‌ها بسیار کمتر از نیاز واقعی افغانستان است.