'கேமராவே உங்கள் ஆயுதம்': கொலை மிரட்டல்களை மீறி, பாலியல் வன்முறையை எதிர்த்துப் போராடும் இராக் பெண்கள்

எச்சரிக்கை: இக்கட்டுரையில் பாலியல் வன்முறை குறித்த விவரங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.

"காரிலிருந்து வெளியே வா" என்று ஒரு பெண் கூச்சலிடுகிறார். தான் நடந்து சென்றபோது, காரில் இருந்த ஓட்டுநர் ஆபாசமாக நடந்துகொண்டதாகவும், பாலியல் ரீதியாகத் தகாத கருத்துகளைத் தெரிவித்ததாகவும் அவர் குற்றம் சாட்டுகிறார்.

மக்கள் நடமாட்டம் அதிகமுள்ள பாக்தாத் சாலையில் தனது கைப்பேசியில் இந்தச் சம்பவத்தை அவர் படம்பிடிக்கிறார். அந்தப் பெண் காரின் கதவைத் திறக்க முயற்சிக்கும்போது, ஓட்டுநர் அதைத் தடுக்க முயல்வதையும் அந்தக் காணொளியில் பார்க்க முடிகிறது.

இராக்கைச் சேர்ந்த பெண்கள் உரிமைச் செயற்பாட்டாளர் சாரா ஜாசிமின் இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் இதுபோன்ற பல காணொளிகளைக் காணலாம். இராக் ஆண்கள் மற்றும் சிறுவர்களால் பாலியல் துன்புறுத்தல், தொல்லைகளுக்கு ஆளாவதாகப் புகார் தெரிவிக்கும் பெண்களின் சார்பில் அவர் இந்தக் காணொளிகளைப் பதிவிடுகிறார்.

"உங்கள் கேமரா தான் உங்கள் ஆயுதம்" என்று பிபிசியிடம் கூறும் அவர், "ஒரு பெண் தன்னைத் துன்புறுத்தியவர் மீது வழக்குத் தொடர முடிவெடுத்தால், அதற்கான ஆதாரங்களைப் பதிவு செய்வதற்கான வழி இது. அல்லது குறைந்தபட்சம், அவரை அவமானப்படுத்துவதற்கான ஒரு வழியாகவாவது இது அமைகிறது" என்கிறார்.

பள்ளி மாணவிகளை துன்புறுத்தல் செய்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒரு காவல்துறை அதிகாரியின் கைது நடவடிக்கைக்கு, அவர் பதிவிட்ட காணொளிகளில் ஒன்று வழிவகுத்ததாக ஜாசிம் கூறுகிறார்.

இந்தக் காணொளிகளைப் பதிவிடுவது தனக்கும் சம்பந்தப்பட்ட பெண்களுக்கும் ஆபத்தானது என ஜாசிம் கூறுகிறார். இராக்கில் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளான பலரிடம் நாங்கள் பேசியுள்ளோம். பாதிக்கப்பட்டவர்களையே சமூகம் அடிக்கடி குற்றம் சாட்டுவதாக அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

"எனக்குக் கொலை மிரட்டல்கள் வந்துள்ளன. அமிலம் வீசித் தாக்குவதாகவும் மிரட்டியுள்ளனர்" என்று கூறும் ஜாசிம், "நாம் மௌனமாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும் ஒரு சமூகத்தில், பெண்கள் பேசுவதற்கு நான் ஊக்கமளிப்பதால், பொது ஒழுக்கக்கேட்டைத் தூண்டுவதாக என் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது" என்கிறார்.

தனது பாதுகாப்பைக் கருத்தில் கொண்டு, தற்போது அவர் வீட்டை விட்டு வெளியே செல்வதையே பெரும்பாலும் தவிர்க்கிறார். அதற்குப் பதிலாக, தனது நாயுடன் விளையாடுவதில் பல மணி நேரங்களைச் செலவிடுகிறார்.

தற்போது தண்டனைச் சட்டத்தில் இல்லாத 'தொந்தரவு' மற்றும் 'பாலின அடிப்படையிலான வன்முறை' ஆகிய சொற்களை வெளிப்படையாகக் குற்றமாக்கும் சட்டங்கள் உட்பட, கடுமையான சட்டங்கள் தேவை என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார். "பிரச்னையை அங்கீகரிப்பதுதான் அதை எதிர்கொள்வதற்கான சிறந்த வழி" என்று கூறும் அவர், "நமக்குப் பாதுகாப்பு தேவை. துன்புறுத்துபவர்கள் அத்தகைய செயல்களில் ஈடுபடுவதைத் தடுக்கும் வகையில் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட வேண்டும்" என்கிறார்.

'நான் உன்னைக் கொலை செய்தால் யாருக்கும் தெரியாது'

இராக்கில் நீதி மற்றும் காவல்துறை அமைப்புகள் தங்களுக்குத் துணையாகச் செயல்படத் தவறிவிட்டதாகப் இராக்கியப் பெண்கள் பலர் பிபிசியிடம் தெரிவித்துள்ளனர். இராக்கில் துன்புறுத்துபவர் அல்லது பாலியல் வன்கொடுமையில் ஈடுபட்டவர் மீது சட்ட நடவடிக்கை எடுப்பது நீண்டகாலச் செயல்முறையாக உள்ளது. சிக்கலான நடைமுறைகளும், நிச்சயமற்ற முடிவுகளும் இதற்குக் காரணம் என்று நாங்கள் பேசிய பல செயற்பாட்டாளர்களும் வழக்கறிஞர்களும் கூறுகின்றனர்.

இராக்கில் பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளுக்கு எதிரான வன்முறைகள் "பரவலாக உள்ளன; ஆனால், அவை குறித்துப் போதுமான அளவில் புகார் அளிக்கப்படுவதில்லை" என்று பெண்களுக்கு எதிரான பாகுபாடு தொடர்பான ஐ.நா. குழு மே மாதம் வெளியிட்ட அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளது. மேலும், இத்தகைய வன்முறைகளைத் தடுப்பதற்காக வலுவான சட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட வேண்டும் என்றும் அந்தக் குழு வலியுறுத்தியுள்ளது.

பல்வேறு பரிந்துரைகளில், பாதிக்கப்பட்ட பெண்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டால் பாலியல் வன்கொடுமையில் ஈடுபட்டவர்களைக் குற்றத்திலிருந்து விடுவிக்கும் "பாகுபாடான" சட்டங்களை ரத்து செய்யுமாறு அதிகாரிகளிடம் அந்தக் குழு வலியுறுத்தியது. அதேபோல், "கௌரவக் கொலை" என்று அழைக்கப்படும் கொலையை ஒருவர் செய்திருந்தால், அவருக்குத் தண்டனையைக் குறைக்க அனுமதிக்கும் சட்டங்களையும் நீக்குமாறு பரிந்துரைத்தது.

அமல் (இது அவரது உண்மையான பெயர் அல்ல) கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாக நீதிமன்றத்தில் சட்டப் போராட்டம் நடத்தி வருகிறார். அப்போது 18 வயதுக்குக் குறைவாக இருந்த தங்களது மகளை, தனது முன்னாள் கணவர் துப்பாக்கி முனையில் பலமுறை பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாக அவர் குற்றம் சாட்டுகிறார்.

தனது மகள் விவரித்த அந்தக் கொடூரமான சம்பவத்தை அமல் நினைவுகூர்கிறார். மகளின் அறைக்குள் சென்ற அவரது தந்தை, படுக்கையின் மீது தனது துப்பாக்கியை வைத்ததாக அவர் கூறுகிறார். அப்போது, "நான் உன்னைக் கொன்றுவிட்டாலும், யாருக்கும் உனது குரல் கேட்காது" என்று அவர் கூறியதாக அமல் தெரிவிக்கிறார்.

இராக்கில் பாலியல் துன்புறுத்தல் நீண்டகாலமாகப் பேசத் தயங்கும் ஒரு விஷயமாக இருந்து வருகிறது. குடும்பத்தினரிடமிருந்து எதிர்வினைகள் வரக்கூடும் என்பதால், இந்த விவகாரத்தை வெளியில் தெரியாமல் மறைத்துவிடவே விரும்புவதாகப் பாதிக்கப்பட்ட பலர் என்னிடம் தெரிவித்துள்ளனர். சமூகத்தில் அவமானத்தை எதிர்கொள்ள நேரிடும் என்ற அச்சத்தாலும், காவல்துறையினரிடமிருந்து துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாக நேரிடலாம் என்ற அச்சத்தாலும் காவல்துறையிடம் செல்லத் தயங்கியதாக வேறு சிலர் எங்களிடம் கூறினர்.

ஆனால், அமல் நீதியைப் பெறுவதில் உறுதியாக இருந்தார். எனவே, அந்தச் சம்பவம் குறித்து புகார் அளிப்பதற்காக அவர் அவசரமாகக் காவல்துறையை அணுகினார்.

"அவர் தனது மகளின் கைகளை இறுக்கமாகப் பிடித்திருந்ததால், அவரது மணிக்கட்டுகளைச் சுற்றிப் பல காயங்கள் இருந்தன. அவர் கத்த முயன்ற ஒவ்வொரு முறையும், அவர் தனது கைகளால் அவரது வாயை மூடினார்" என்று அமல் கூறுகிறார்.

தனது கூற்றுக்கு ஆதாரமாக, டிஎன்ஏ சோதனை முடிவுகள் உள்ளிட்ட மருத்துவ ஆவணங்களை அமல் என்னிடம் காட்டினார்.

தனது முன்னாள் கணவர் செய்த கொடூரத்துக்கான மற்றொரு உதாரணத்தையும் அமல் விவரிக்கிறார்.

அவர் கைது செய்யப்பட்டால், "நமது அவமானத்தைக் கழுவிவிடுங்கள்" என்று குடும்ப உறுப்பினர் ஒருவரிடம் தனது முன்னாள் கணவர் கூறியதைக் கேட்டதாக அமல் குறிப்பிடுகிறார்.

இராக்கில், குடும்பத்தின் நற்பெயருக்குக் களங்கம் ஏற்படுத்திவிட்டதாகக் கருதப்படும் பெண்ணைக் கொல்வதைக் குறிக்கவே இந்தச் சொற்றொடர் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இத்தகைய கொலைகள் "கௌரவக் கொலைகள்" என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

"மருத்துவ அறிக்கை வெளியிடப்படாமல் இருப்பதற்கும், பாலியல் வன்கொடுமை நிரூபிக்கப்படுவதைத் தடுப்பதற்கும் தனது மகளின் உயிரைப் பறித்துவிடுவதாகத் தந்தை மிரட்டியிருக்கலாம் என்று நான் நம்புகிறேன்" என்கிறார் அமல்.

தனது முன்னாள் கணவர் தலைமறைவாக இருப்பதாகவும், நீதிமன்ற வழக்கு இன்னும் நிலுவையில் இருப்பதாகவும் அவர் கூறுகிறார்.

"நான் தனியாகவே போராடினேன்" என்று கண்ணீர் மல்கக் கூறும் அமல், தனது முன்னாள் கணவர் வழக்கறிஞர்கள் பலரை நியமித்ததாகவும், ஆனால் தன்னால் வழக்கறிஞரை நியமிக்கப் பணம் செலவிட முடியவில்லை என்றும் கூறுகிறார். தனது குடும்பத்தினரும் இந்த விவகாரத்தில் கண்களை மூடிக்கொண்டதாக அவர் தெரிவிக்கிறார்.

நீதிமன்றத் தீர்ப்பு தனக்குச் சாதகமாக வரும் என்ற நம்பிக்கையை அவர் இழந்துவிட்டார்.

"அவர் எப்போதும் என் வழியில் குறுக்கிடாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் எனக்கு வேண்டும்" என்று விரக்தியுடன் பெருமூச்சு விட்டபடி கூறுகிறார் அமல்.

கொல்லப்பட்ட செயற்பாட்டாளர்

இராக்கில் குடும்பத்துக்குள் நிகழும் பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளான சில பெண்களுடன் ஒப்பிடும்போது, அமலின் மகள் அதிர்ஷ்டசாலி என்றே கூறலாம். ஏனெனில், அவர் பாதுகாப்பாக வசிப்பதற்கு ஓர் இடம் உள்ளது.

பாலியல் துன்புறுத்தலிலிருந்து தப்பிய பெண்கள் பலருக்குச் சொந்தமாக வருமானம் இல்லை; செல்வதற்கு வேறு இடமும் இல்லை. இராக்கில் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாகும் பெண்களுக்கான காப்பகங்கள் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன.

எங்களுக்குத் தெரிந்த காப்பகங்கள், சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பெண்கள் உரிமைச் செயற்பாட்டாளரான யானர் முகமது இணைந்து நிறுவிய ஓர் அமைப்பால் உருவாக்கப்பட்டவை. கடந்த மார்ச் மாதம், பாக்தாத்தில் உள்ள தனது வீட்டுக்கு வெளியே ஆயுதம் ஏந்திய நபர்களால் அவர் கொலை செய்யப்பட்டார். குற்றவாளிகள் யார் என்பது இன்னும் தெரியவில்லை.

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் கவுன்சிலுக்காகப் பணியாற்றும் நிபுணர்கள், கடந்த ஏப்ரல் மாதம் தங்களின் அறிக்கையில், யானர் முகமதுவுக்குப் பல ஆண்டுகளாகக் கொலை மிரட்டல்களும் இணையவழித் துன்புறுத்தல்களும் வந்துகொண்டிருந்ததாகக் குறிப்பிட்டனர். இவை "தீவிரவாத மதக் குழுக்களிடமிருந்து வந்திருக்கலாம் என்று நம்பப்படுகிறது" என்றும் அதில் தெரிவிக்கப்பட்டது.

சமீபத்திய ஆண்டுகளில், தங்களது சக செயற்பாட்டாளர்கள் குறிவைத்துத் தாக்கப்படும் சம்பவங்கள் அதிகரித்து வருவதாகச் செயற்பாட்டாளர்கள் பலமுறை எங்களிடம் தெரிவித்தனர்.

மற்றொரு முக்கியமான பெண்கள் உரிமைச் செயற்பாட்டாளரான ஹனா எட்வர், கொலை செய்யப்படுவதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்புதான் யானர் முகமதுவைச் சந்தித்ததாகக் கூறுகிறார். தனக்கும் மிரட்டல்கள் வந்துள்ளதாக அவர் தெரிவிக்கிறார்.

"இராக்கில் பெண்களுக்குச் சட்டங்கள் இல்லை, பாதுகாப்பு இல்லை, நீதியும் இல்லை" என்று அவர் என்னிடம் கூறுகிறார்.

"இராக்கில் உள்ள பிரச்னை பெண்கள் அமைதியாக இருப்பதல்ல. அவர்கள் பேசும்போது, அவர்களின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்கும் வகையில் அமைப்பில் மிகக் குறைவான ஏற்பாடுகள் உள்ளது தான்" என்று இராக் மனித உரிமைகள் கண்காணிப்பு அமைப்பின் தலைவர் முஸ்தஃபா சாடூன் பிபிசியிடம் கூறுகிறார்.

"பாலியல் வன்முறை குறித்து புகார் அளிக்கும் ஒரு பெண் முதலில் தனது குடும்பத்தினரைக் கடந்து வர வேண்டும். பின்னர் காவல் நிலையத்தையும், அதன்பிறகு நீதிமன்றத்தையும் அணுக வேண்டும். இந்த ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், பிரச்னையை அமைதியாகத் தீர்த்துக்கொள்ளுமாறு யாராவது ஒருவர் அவரிடம் கூறுவதற்கான வாய்ப்பு உள்ளது" என்கிறார் ஹனா எட்வர்.

'காரில் பின்தொடர்ந்தார்'

இராக்கில் உள்ள அமைப்பு தங்களுக்குத் துணையாகச் செயல்படத் தவறிவிட்டதாகக் கூறும் பெண்களில் சமீராவும் (இது அவரது உண்மையான பெயர் அல்ல) ஒருவர்.

தொடர்ந்து பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளானதால், தெருவில் நடந்து செல்லும்போதே ஒருவித அச்சத்துடனும் பதற்றத்துடனும் இருப்பதாக அவர் பிபிசியிடம் கூறுகிறார்.

ஒருமுறை பொதுப் போக்குவரத்தில் பயணித்தபோது, ஒருவர் தனது கைப்பேசியில் ஆபாசப் படத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே, அதைத் தனது முகத்துக்கு நேராகக் காட்டியதாக சமீரா கூறுகிறார்.

மற்றொரு சம்பவத்தில், பாக்தாத்தில் ஒருவர் தனது காரில் 10 நிமிடங்களுக்கும் மேலாகத் தன்னைப் பின்தொடர்ந்ததாக சமீரா கூறுகிறார். "அது என்னை மிகவும் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கியது... அப்போது ஒரு காவல்துறை வாகனத்தைப் பார்த்தேன். அவர்களிடம் சென்று நடந்ததைச் சொன்னேன். ஆனால், எதுவும் செய்வதற்கு தங்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று அவர்கள் கூறினர்" என்கிறார் அவர்.

சமீராவின் தாய் அன்பாகவும் ஆதரவாகவும் இருந்தபோதிலும், பாலியல் துன்புறுத்தல் தொடர்பான எந்தச் சம்பவத்தையும் அவரிடம் சமீரா பகிர்ந்துகொள்வதில்லை.

"நான் என் குடும்பத்தினரிடம் இதைச் சொன்னால், எனது பாதுகாப்பைக் கருத்தில்கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியே செல்ல வேண்டாம் என்று உடனடியாகக் கூறுவார்கள்" என்கிறார் சமீரா.

அரசு நிறுவனங்கள் மீதான நம்பிக்கையை அவர் இழந்துவிட்டார்.

"காவல்துறை அதிகாரிகள் உட்பட பல ஆண்கள், பாலியல் துன்புறுத்தலில் எந்தத் தவறும் இருப்பதாகக் கருதுவதில்லை. நீங்கள் ஒருவருக்குத் தொல்லை கொடுக்கவில்லை என்றால், நீங்கள் ஆணே இல்லை என்பதுபோல அவர்கள் பார்க்கிறார்கள்" என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

இராக்கில் நான் பேசிய பெண்கள் பலர், காவல்துறையினரே பாலியல் துன்புறுத்தலில் ஈடுபடுவதாகக் குற்றம் சாட்டினர். இந்தக் குற்றச்சாட்டை இராக் உள்துறை அமைச்சகத்தின் செய்தித் தொடர்பாளர் முக்க்தாத் மிரியிடம் முன்வைத்தேன்.

"காவல்துறைப் பணியாளர்கள் தொடர்பான துன்புறுத்தல் வழக்குகள் நிகழ்கின்றன. ஆனால், அவை மிகக் குறைவு தான். அத்தகைய குற்றங்களில் ஈடுபடுபவர்களுக்கு 10 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்படுகிறது. அவர்கள் பணியிலிருந்தும் நீக்கப்படுகிறார்கள்" என்று மிரி கூறுகிறார்.

காவல்துறையிடம் புகார் அளிக்கப் பெண்கள் அஞ்சுவதால், தற்போது சமூக வலைதளங்களில் தங்களுக்கு நேர்ந்த துன்புறுத்தல்களைப் பதிவு செய்வதாக அவரிடம் தெரிவித்தேன்.

அதற்குப் பதிலளித்த அவர், அதிகாரப்பூர்வமாகப் புகார் அளிப்பதை விட சமூக வலைதளங்களில் பதிவிடுவது எளிதாக இருப்பதாலும், ஒரு பிரச்னையின் மீது கவனத்தை ஈர்ப்பதற்கு இதுபோன்ற பதிவுகள் பொதுவான வழியாக மாறிவிட்டதாலும் பெண்கள் அவற்றைப் பதிவிடுவதாகக் கூறினார்.

சமீராவுக்கு நேர்ந்த அனுபவம் குறித்தும் அவரிடம் கேட்டேன். துன்புறுத்தலைத் தடுக்கத் தனக்கு அதிகாரம் இல்லை என்று காவல்துறை அதிகாரி ஒருவர் கூறியதாக சமீரா தெரிவித்திருந்தார். அந்த அதிகாரிக்கு எதிராக சமீரா புகார் அளித்திருக்கலாம் என்று மிரி கூறினார்.

இராக்கில் பாலியல் வன்முறை அல்லது பாலியல் துன்புறுத்தல் தொடர்பான நம்பகமான புள்ளிவிவரங்கள் இல்லை. இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து இதுவரை பாலியல் வன்முறை தொடர்பாகச் சுமார் 300 புகார்கள் காவல்துறைக்குக் கிடைத்துள்ளதாக மிரி என்னிடம் தெரிவித்தார்.

இருப்பினும், உண்மையான சம்பவங்களின் எண்ணிக்கை இதைவிட அதிகம் என்பதை அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார்.

"சமூகம், பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் மரபுகள் காரணமாகப் பல சம்பவங்கள் காவல்துறையையே சென்றடைவதில்லை" என்கிறார் அவர்.

பிபிசியிடம் பேசிய பெண்களின் அனுபவங்கள், அவர்கள் பாலியல் வன்முறைக்கு எதிராக மட்டுமல்லாமல், இத்தகைய வன்முறைகள் தொடர்ந்து நிகழ்வதற்கு வழிவகுக்கும் ஆழமாக வேரூன்றிய மனப்போக்குகள் மற்றும் சமூக நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராகவும் போராடி வருவதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

பெண்களின் உரிமைகளுக்காக 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் போராடி வரும் எட்வர், தற்போதைய நிலை குறித்து நம்பிக்கையற்ற மதிப்பீட்டை முன்வைக்கிறார்.

"சதாம் ஹுசைனின் ஆட்சி வீழ்த்தப்பட்டு 23 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், பெண்களின் உரிமைகளைப் பொறுத்தவரை நாம் பின்னோக்கிச் செல்வதாகத் தெரிகிறது" என்கிறார் அவர்.

இருப்பினும், எட்வரும் ஜாசிமும் தாங்கள் போராட்டத்தைக் கைவிடப் போவதில்லை என்று கூறுகின்றனர்.

"நாம் அனைவரும் பயப்படத் தொடங்கிவிட்டால், எதையும் யாராலும் மாற்ற முடியாது" என்கிறார் சாரா.

கூடுதல் தகவல்கள்: சல்மா கத்தாப்.

பாலியல் துன்புறுத்தல் மற்றும் வன்முறை தொடர்பான பிரச்னைகளால் நீங்கள் பாதிக்கப்பட்டிருந்தால், மருத்துவ நிபுணரிடமோ அல்லது ஆதரவு வழங்கும் அமைப்பிடமோ உதவி பெறுவது குறித்து ஆலோசிக்கலாம்.

- இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு