پنج تغییری که ترامپ در نظام مهاجرتی آمریکا ایجاد کرده است

مهاجرت همواره در مرکز پیام سیاسی دونالد ترامپ قرار داشته است.

زمانی که او در سال ۲۰۱۵ برای اعلام نامزدی خود برای نخستین دوره ریاست‌جمهوری از پله‌برقی طلایی برج ترامپ پایین آمد، مکزیک را متهم کرد که مواد مخدر و جرم و جنایت را به آن سوی مرز می‌فرستد و از آن زمان تاکنون این موضوع یکی از شعارهای ثابت او بوده است.

برخی از برنامه‌های او در دوره نخست ریاست‌جمهوری برای متوقف کردن جریان مهاجران بالقوه با محدودیت‌های قضایی روبه‌رو شد. اما در دوره دوم، این محدودیت‌ها ضعیف‌تر بوده‌اند؛ در شرایطی که دیوان عالی آمریکا همراهی بیشتری نشان داده و کنگره نیز ده‌ها میلیارد دلار بودجه اضافی برای اجرای قوانین اختصاص داده است.

این‌که چه کسانی باید اجازه زندگی در آمریکا را داشته باشند، همچنان یکی از موضوعات مهم در ذهن رای‌دهندگان در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای است؛ انتخاباتی که عمدتا همه‌پرسی درباره ریاست‌جمهوری ترامپ تلقی می‌شود.

او در کارزار موفق انتخاباتی ۲۰۲۴ وعده داده بود که مرزها را خواهد بست و اخراج گسترده مهاجران را به اجرا خواهد گذاشت و کمتر کسی می‌تواند انکار کند که هر دو وعده را عملی کرده است.

اما حتی در میان کسانی که از رویکرد سخت‌گیرانه‌تر حمایت می‌کردند نیز این نگرانی وجود دارد که این سیاست از حد فراتر رفته باشد.

سیاست شاخص او در پنج حوزه اصلی نمود یافته است.

۱. مرزی که تا حد زیادی بسته شده است

در دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن، عبور از مرز به شدت افزایش یافت و تنها در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ بیش از ۴/۵ میلیون مورد مواجهه ماموران مرزی با مهاجران در مرز جنوبی آمریکا ثبت شد؛ آماری که نشان‌دهنده شمار عظیم افرادی بود که خود را به مرز آمریکا می‌رساندند.

دولت بایدن در نهایت توانست با محدود کردن درخواست‌های پناهندگی و اخراج مهاجرانی که بدون طی مراحل قانونی وارد آمریکا می‌شدند، این آمار ماهانه را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

با بازگشت ترامپ به قدرت، جریان مهاجران به شدت کاهش یافت و شمار موارد مواجهه ماموران مرزی با مهاجران به پایین‌ترین سطوح رسید.

تا پایان نخستین سال ریاست‌جمهوری ترامپ، صحنه‌های آشفته‌ای که در دوران بایدن تیتر رسانه‌های جهان شده بود تا حد زیادی از میان رفته بود.

برای نمونه، بی‌بی‌سی در سفر به شهر مرزی ال‌پاسو در ایالت تگزاس در نوامبر ۲۰۲۵، با خیابان‌های آرامی روبه‌رو شد؛ جایی که پیش‌تر اردوگاه‌های موقتی برای هزاران مهاجری برپا شده بود که اجازه اقامت موقت گرفته بودند تا در انتظار رسیدگی به پرونده مهاجرتی خود بمانند.

دولت ترامپ برای دستیابی به آنچه او بارها «امن‌ترین مرز تاریخ آمریکا» خوانده، رویکردی تهاجمی و چندجانبه در پیش گرفته است.

این رویکرد شامل توقف عملی پذیرش درخواست‌های پناهندگی در مرز، پایان دادن به سیاست آزاد کردن بازداشت‌شدگان در داخل آمریکا، اعزام نیروهای نظامی به مرز و اعمال فشار بر مکزیک برای مهار جریان مهاجران به سمت شمال بوده است.

مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا، در ۱۶ اکتبر گفت: «رئیس‌جمهور ترامپ به مردم آمریکا وعده یک مرز امن را داده بود و داده‌ها نشان می‌دهند که او به این وعده عمل کرده است.»

او افزود: «نتایج کاملا روشن‌اند: اجرای قاطع قانون موثر است.»

۲. سرعت گرفتن ساخت دیوار

وعده ساخت «یک دیوار بزرگ و زیبا» در امتداد مرز تقریبا ۳۲۱۸ کیلومتری آمریکا و مکزیک، یکی از مهم‌ترین شعارهای انتخاباتی ترامپ در سال ۲۰۱۶ بود.

در دوره دوم ریاست‌جمهوری او، اجرای این پروژه با دریافت ۴۶/۵ میلیارد دلار بودجه جدید از محل لایحه هزینه‌ای موسوم به «یک لایحه بزرگ و زیبا» سرعت گرفته است.

بر اساس آمار دولتی، پیش از بازگشت ترامپ به کاخ سفید حدود ۶۴۴ مایل دیوار اصلی در نزدیکی مرز و ۷۵ مایل دیوار ثانویه در داخل خاک آمریکا وجود داشت.

از آن زمان تاکنون، ۲۵۰ مایل دیگر دیوار شامل موانع اصلی، ثانویه و آبی به همراه فناوری‌های شناسایی عبور غیرقانونی تکمیل شده و ۱۴۴۳ مایل دیگر نیز در دست ساخت است.

با این حال، کارشناسان تصویری پیچیده‌تر ارائه می‌کنند و می‌گویند باید میان ساخت بخش‌های کاملا جدید و نوسازی بخش‌های قدیمی تفاوت قائل شد.

همچنین درباره تاثیر واقعی این دیوار بر کاهش مهاجرت غیرقانونی اتفاق نظر وجود ندارد.

آرون رایشلین-ملنیک، کارشناس اجرای قوانین مهاجرتی در شورای مهاجرت آمریکا، می‌گوید: «از زمانی که ساخت بخش‌های جدید دیوار به طور جدی آغاز شده، تغییر معناداری در تعداد افرادی که از مرز عبور می‌کنند مشاهده نشده است.»

او می‌افزاید هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که دیوار مرزی باعث کاهش عبور مهاجران شده باشد و کاهش آمار بیشتر ناشی از سیاست‌ها و پیام‌های سیاسی ترامپ بوده است.

با این حال، خود ترامپ همچنان دیوار مرزی را یکی از موفقیت‌هایش می‌داند و همچنان تاکید می‌کند که مکزیک هزینه آن را پرداخت کرده است.

او در تجمعی در ایالت کنتاکی در ۱۷ اکتبر گفت: «من سلطان دیوار هستم. ضمن این‌که مکزیک هم هزینه آن دیوار را پرداخت کرد. من از آن‌ها تعرفه گرفتم و هزینه‌هایی از آن‌ها دریافت کردم که در طول تاریخ هرگز نپرداخته بودند.»

۳. جهش در بازداشت‌ها و اخراج‌ها

بیشتر تیترهای خبری مرتبط با سیاست مهاجرتی ترامپ به عملیات داخلی آمریکا مربوط بوده است؛ جایی که ماموران اداره مهاجرت و گمرک (آیس) برای بازداشت افرادی که به گفته آنان به طور غیرقانونی در آمریکا حضور دارند، در شهرهای مختلف عملیات انجام داده‌اند.

ترامپ در جریان کارزار انتخاباتی خود وعده داده بود که «بزرگ‌ترین عملیات اخراج در تاریخ آمریکا» را آغاز خواهد کرد؛ عملیاتی که به گفته مقام‌ها ابتدا مجرمان را هدف قرار می‌داد.

بر اساس داده‌هایی که «پروژه داده‌های اخراج»، پایگاه داده‌ای مربوط به مهاجرت آمریکا که توسط دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و دانشگاه یوسی‌ال‌ای اداره می‌شود، گردآوری کرده است، از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید شمار بازداشت‌ها و نگهداری افراد در مراکز بازداشت مهاجرتی به طور چشمگیری افزایش یافته است؛ به‌طوری که تنها در ماه ژوئیه امسال، رکورد نزدیک به ۵۰ هزار مورد ثبت شد.

اما همین داده‌ها نشان می‌دهد بخش بزرگی از بازداشت‌شدگان سابقه محکومیت کیفری نداشته‌اند. در ژوئیه ۲۰۲۶، سهم مهاجران دارای سابقه کیفری از کل بازداشت‌ها به پایین‌ترین سطح تاریخی، یعنی ۲۷ درصد، رسید.

اخراج مهاجران نیز به طور چشمگیری افزایش یافته است. تا اواسط ژوئیه سال جاری، اداره مهاجرت و گمرک به طور متوسط روزانه ۱۲۵۵ نفر را از کشور اخراج می‌کرد؛ در حالی که این رقم در ماه‌های پایانی دولت بایدن حدود ۷۷۰ نفر در روز بود.

با این حال، شیوه‌های مورد استفاده ماموران آیس در شهرهای آمریکا باعث شده بسیاری از آمریکایی‌ها، از جمله شماری از حامیان سیاست‌های سخت‌گیرانه‌تر مهاجرتی، احساس ناراحتی کنند.

این موضوع پس از عملیات گسترده در مینیاپولیس در اوایل ۲۰۲۶ بیش از پیش آشکار شد؛ عملیاتی دوماهه که به مرگ دو شهروند آمریکایی انجامید.

نظرسنجی نیویورک تایمز و مؤسسه سینا که در ۲۱ اکتبر منتشر شد نشان داد ۵۰ درصد رای‌دهندگان به دموکرات‌ها برای مدیریت موضوع مهاجرت اعتماد دارند، در حالی که این رقم برای جمهوری‌خواهان ۴۶ درصد است؛ موضوعی قابل توجه، چون مهاجرت به طور سنتی یکی از نقاط قوت جمهوری‌خواهان به شمار می‌رفته است.

نظرسنجی دیگری که در اواخر سپتامبر توسط پولیتیکو و پابلیک فرست انجام شد نیز نشان داد جمهوری‌خواهان درباره این موضوع دچار اختلاف شده‌اند و ۳۱ درصد جمهوری‌خواهان غیرماگا (غیرهمسو با جنبش ترامپ) معتقدند این کارزار بیش از حد تهاجمی شده است.

۴. افت شدید پذیرش پناهجویان

ترامپ پس از بازگشت به کاخ سفید در سال گذشته، تقریبا بلافاصله پذیرش پناهجویان را متوقف کرد و گفت این روند تنها در صورتی از سر گرفته خواهد شد که در راستای منافع آمریکا باشد.

با این حال، در ماه فوریه فرمان اجرایی ترامپ این روند را به شکل محدود برای آفریکانرهای آفریقای جنوبی از سر گرفت؛ گروهی که کاخ سفید بارها مدعی شده هدف کشتار و «آزار و اذیت» قرار می‌گیرند، ادعایی که دولت آفریقای جنوبی آن را رد کرده است.

سقف پذیرش پناهجویان برای سال مالی ۲۰۲۶ در ابتدا ۷۵۰۰ نفر تعیین شد، اما در ماه مه به دلیل آنچه دولت «وضعیت اضطراری پیش‌بینی‌نشده پناهجویان» توصیف کرد، به ۱۷ هزار و ۵۰۰ نفر افزایش یافت.

در مجموع، ورود پناهجویان به آمریکا به سطح بسیار پایینی کاهش یافته است.

داده‌های وزارت خارجه آمریکا نشان می‌دهد در سال مالی ۲۰۲۶ تنها ۱۶ هزار و ۲۹۲ پناهجو وارد آمریکا شدند که از این میان ۱۶ هزار و ۲۸۷ نفر اهل آفریقای جنوبی بودند.

این در حالی است که در دو سال مالی پایانی دولت بایدن، یعنی ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، به ترتیب ۶۰ هزار و ۱۰۰ هزار نفر وارد آمریکا شده بودند.

همچنین صدها هزار نفر با پایان یافتن برنامه حمایتی موسوم به «وضعیت حفاظت موقت» حمایت خود را از دست دادند. این برنامه به افرادی که صلاحیت آن‌ها بررسی شده بود اجازه می‌داد در صورتی که بازگشت به کشورشان ناامن تشخیص داده شود، در آمریکا زندگی و کار کنند.

یکی از این کشورها هائیتی بود. دیوان عالی آمریکا در ماه ژوئن تصمیم دولت ترامپ برای پایان دادن به برنامه «وضعیت حفاظت موقت» برای حدود ۳۵۰ هزار هائیتیایی ساکن آمریکا را تایید کرد.

۵. محدودیت بیشتر برای ویزاها و «بلیت طلایی» یک میلیون دلاری

مسیرهای قانونی دیگر برای زندگی و کار در آمریکا نیز از طریق مجموعه‌ای از تغییرات سیاستی محدودتر شده‌اند.

برای ده‌ها کشوری که دولت ترامپ آن‌ها را تهدیدی امنیتی تشخیص داده، محدودیت کامل یا جزئی در صدور ویزا و سفر اعمال شده است.

بررسی‌های امنیتی سختگیرانه‌تر و مقررات جدیدی که برخی متقاضیان را ملزم می‌کند برای دریافت گرین کارت به کشور خود بازگردند، روند مهاجرت قانونی را کند کرده است.

همچنین در سپتامبر ۲۰۲۵، اعمال هزینه ۱۰۰ هزار دلاری برای ویزاهای جدید H-1B که عمدتا در اختیار نیروی کار متخصص هندی است، صنعت فناوری آمریکا را شوکه کرد.

در ماه مه امسال، اداره خدمات شهروندی و مهاجرت آمریکا اعلام کرد ثبت‌نام برای ویزاهای سال ۲۰۲۷ نسبت به قبل ۴۰ درصد کاهش یافته است.

این نهاد اعلام کرد: «این داده‌ها نشانه روشنی است از این‌که دوران سوءاستفاده از این برنامه از طریق ثبت‌نام‌های انبوه و کم‌دستمزد به پایان رسیده و این برنامه اکنون بهتر به هدف اصلی خود یعنی جذب نیروی کار خارجی بسیار ماهر و حفاظت از دستمزدها، شرایط کاری و فرصت‌های شغلی کارگران آمریکایی خدمت می‌کند.»

هرچند دادگاهی فعلا دریافت هزینه ۱۰۰ هزار دلاری را متوقف کرده، اما به نظر می‌رسد حتی تهدید اعمال آن نیز کارفرمایان را محتاط کرده است.

در عین حال برخی کارشناسان هشدار داده‌اند که هدف دولت برای حفاظت از مشاغل آمریکایی، افزایش دستمزدها و جلوگیری از برون‌سپاری نیروی کار شاید به نتیجه مورد انتظار نرسد.

مطالعه‌ای از مدرسه کسب‌وکار وارتون نشان داده تغییرات ویزای H-1B «تاثیر معناداری» بر دستمزد کارگران متولد آمریکا نخواهد داشت، چون کاهش رقابت نیروی کار با افت رشد بهره‌وری جبران می‌شود.

با این حال، برخی مسیرهای دیگر برای ورود به آمریکا باز مانده‌اند؛ البته اگر یک میلیون دلار اضافی در اختیار داشته باشید.

طرح «کارت طلایی ترامپ» که در سال ۲۰۲۵ راه‌اندازی شد، با هدف جذب خارجی‌های ثروتمند طراحی شده بود. متقاضیان در ازای پرداخت یک «هدیه» یک میلیون دلاری به دولت آمریکا و همچنین ۱۵ هزار دلار هزینه غیرقابل استرداد درخواست، امکان اقامت در آمریکا را پیدا می‌کنند.

ترامپ در زمان معرفی این برنامه گفته بود که این طرح به رشد اقتصاد آمریکا کمک خواهد کرد.

با این حال، استقبال از آن تاکنون بسیار محدود بوده است. تا ماه آوریل، تنها یک متقاضی در این برنامه پذیرفته شده بود.