از آژانس مدلینگ تا خانه اپستین؛ روایت زنی که می‌گوید بارها مورد تجاوز قرار گرفت

زنی که جفری اپستین به او تجاوز کرده است می‌گوید رئیس آژانس مدلینگی که نمایندگی او را بر عهده داشت، با فرستادن او به دو جلسه عکاسی در خانه ساحلی این مجرم جنسی محکوم‌شده در فلوریدا، او را در معرض خطر قرار داد.

اپستین در آن زمان، یعنی سال ۲۰۰۹، به دلیل جرائم جنسی علیه یک فرد زیر سن قانونی دوران محکومیت خود را در زندان می‌گذراند، اما اجازه داشت هر روز برای کار به خانه‌اش برود.

او در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی گفت: «وظیفه آژانس مدلینگ من این بود که از من محافظت کند، اما در این کار شکست خورد. در واقع، آن‌ها مرا در معرض خطر قرار دادند. به همین دلیل باید پاسخگو باشند.»

رزا ۱۸ سال داشت که نخستین بار از سوی شعبه آمریکایی آژانس «ام‌سی‌۲ مدل منیجمنت» به خانه اپستین در پالم بیچ فرستاده شد؛ آن هم در حالی که فقط حدود یک ماه از ورودش از ازبکستان به آمریکا می‌گذشت.

جف فولر، رئیس وقت شعبه آمریکایی ام‌سی‌۲، اکنون آژانس مدلینگ دیگری در آمریکا به نام «سورس مدلز» را اداره می‌کند.

رزا می‌گوید: «آژانس من دقیقا می‌دانست کجا هستم. بنابراین جف دقیقا می‌دانست به کجا می‌روم.»

او سندی از هزینه‌های سفر را به ما نشان می‌دهد که حاکی از آن است جف فولر شخصا بلیت بازگشت او از پالم بیچ را پس از دومین جلسه عکاسی در خانه اپستین رزرو کرده بود. فولر پیش‌تر مدعی شده بود که نمی‌دانسته رزا قرار است به خانه اپستین برود.

رزا می‌گوید این جلسات عکاسی در نهایت به استخدام او به عنوان دستیار اپستین منجر شد. دیگر زنانی که می‌گویند قربانی سوءاستفاده‌های اپستین بوده‌اند توضیح داده‌اند که اپستین از جذب دستیاران به عنوان ترفندی پیچیده و از پیش طراحی‌شده استفاده می‌کرد تا زمینه را برای ادامه آزار و سوءاستفاده از زنان جوان فراهم کند.

رزا می‌گوید اپستین پس از آن، به طور مداوم و سازمان‌یافته به او تجاوز می‌کرد.

فولر به اتهام‌هایی که بی‌بی‌سی مطرح کرده پاسخی نداده است. او پیش‌تر گفته بود از این‌که رزا مورد آزار و سوءاستفاده قرار می‌گرفته، اطلاعی نداشته است.

ما در اسنادی که وزارت دادگستری آمریکا درباره پرونده اپستین منتشر کرده، دریافتیم که ۱۰ مدل وابسته به آژانس م‌سی‌۲ پس از محکومیت اپستین با او دیدار کرده یا با او در ارتباط بوده‌اند.

این اسناد همچنین نشان می‌دهد اپستین در سال ۲۰۰۵ مبلغ یک میلیون دلار به م‌سی‌۲ پرداخت کرده بود؛ با وجود آن‌که مالکان آژانس دو سال بعد به یک نشریه آمریکایی گفته بودند اپستین هیچ نقشی در شرکت آن‌ها ندارد.

شهادت‌هایی که در اختیار بی‌بی‌سی قرار گرفته، همچنین پرسش‌هایی را درباره نقش دو فرد دیگر فعال در صنعت مدلینگ مطرح می‌کند که اسناد وزارت دادگستری نشان می‌دهد روابط نزدیکی با اپستین داشته‌اند: رمزی الخولی، مدیر برنامه سابق مدل‌ها، و فیت کیتس، مدیر یک آژانس مدلینگ.

بیانیه وزارت دادگستری آمریکا در سال گذشته مبنی بر این‌که هیچ مدرکی برای توجیه تحقیقات بیشتر درباره «اشخاص ثالثی که علیه آن‌ها اتهامی مطرح نشده» به دست نیامده، اکنون از سوی زلنور مایری، سناتور ایالت نیویورک، به چالش کشیده شده است.

او طرح قانونی جدیدی برای مقابله با قاچاق جنسی پیشنهاد کرده است که اختیارات بیشتری به پلیس می‌دهد تا افرادی را که متهم به تسهیل یا کمک به فعالیت‌های اپستین بوده‌اند، مورد تحقیق قرار دهد.

سارا زیف، بنیان‌گذار سازمان مدل الیانس که برای تقویت حمایت‌های قانونی از مدل‌ها در آمریکا فعالیت می‌کند، با این دیدگاه موافق است.

او می‌گوید: «در بسیاری از موارد، خود آژانس‌های مدلینگ بخشی از مشکل هستند. آن‌ها حلقه اتصال میان مدل‌ها و این مردان سوءاستفاده‌گرند.»

رزا می‌گوید فردی که پشت دوربینِ جلسات عکاسی‌ قرار داشت که م‌سی‌۲ او را به آن‌ها فرستاده بود، یک عکاس حرفه‌ای نبود، بلکه نادیا مارسینکو، دوست‌دختر وقت اپستین، بود.

او این جلسات عکاسی را «عجیب» توصیف می‌کند و می‌گوید: «هیچ طراح لباس یا استایلیستی در کار نبود» و عکس‌ها نیز هرگز مورد استفاده قرار نگرفتند.

رزا می‌گوید اکنون به این نتیجه رسیده است که آن جلسات عکاسی در واقع از پیش طراحی و هماهنگ شده بودند و اپستین و آژانس م‌سی‌۲ پشت آن‌ها قرار داشتند.

ایمیلی در اسناد وزارت دادگستری آمریکا که از سوی جف فولر برای جفری اپستین ارسال شده، به روشنی از روابط نزدیک میان این آژانس مدلینگ و این سرمایه‌دار حکایت دارد.

فولر در مارس ۲۰۱۲ درباره یکی دیگر از مدل‌ها می‌نویسد: «اگر به خاطر تو نبود، ماه‌ها پیش او را اخراج کرده بودیم.» او سپس اضافه می‌کند: «من هم جای تو بودم مراقب می‌بودم، چون او درباره مسائل مختلف حرف می‌زند.»

یک ماه پس از دومین بازداشت اپستین در سال ۲۰۱۹، شعبه آمریکایی م‌سی‌۲ نحل شد و فولر آژانس جدیدی به نام سورس مدلز راه‌اندازی کرد که همچنان فعال است. بی‌بی‌سی دریافته است که ۵۰ مدل از م‌سی‌۲ به آژانس جدید او منتقل شدند.

ما از این آژانس خواستیم درباره یافته‌های ما اظهارنظر کند، اما پاسخی دریافت نکردیم.

سیگرید مک‌کالی، وکیل اصلی بیش از ۱۰۰ نفر از قربانیان اپستین، می‌گوید آژانس‌های مدلینگ برای اپستین ابزار ارزشمندی بودند.

او می‌گوید: «اپستین به افراد زیادی گفته بود که هر روز سه دختر متفاوت می‌خواهد. به این اعداد فکر کنید... استعدادیاب‌های مدلینگ نقشی حیاتی داشتند، چون آن‌ها زنانی را پیدا می‌کردند که با سلیقه اپستین مطابقت داشتند.»

در مورد رمزی الخولی، مدیر برنامه سابق مدل‌ها، تحقیقات بی‌بی‌سی نشان داده است که او تلاش کرده بود ۳۴ زن را به اپستین معرفی کند؛ از جمله دختر ۱۸ ساله‌ای که هنوز در مدرسه تحصیل می‌کرد.

تجربه یکی از این زنان نشان می‌دهد چگونه دستیاران زن در سازوکار سوءاستفاده‌های اپستین به کار گرفته می‌شدند.

اسناد وزارت دادگستری نشان می‌دهد الخولی به اپستین پیشنهاد کرده بود یکی از دستیاران زن او ابتدا با این زن جوان دوست شود و سپس او را به اپستین معرفی کند.

ما با این زن گفت‌وگو کردیم و او فاش کرد که در نخستین دیدارش با اپستین، در ۱۹ سالگی، در خانه شهری او در نیویورک مورد آزار و سوءاستفاده جنسی قرار گرفته است.

رمزی الخولی در پاسخ به بی‌بی‌سی گفت: «قاطعانه هرگونه ادعا مبنی بر این‌که از هر نوع سوءاستفاده‌ای اطلاع داشته‌ام یا در آن نقش داشته‌ام را رد می‌کنم. در آن زمان هیچ اطلاعی از چنین سوءاستفاده‌هایی نداشتم و تنها روایت خود اپستین از پرونده قضایی سال ۲۰۰۸ او را شنیده بودم؛ روایتی که متأسفانه آن را باور کرده بودم.»

او افزود:«سوابق و گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد که زنان اغلب از سوی دیگر زنان حاضر در حلقه نزدیک او فریب داده و جذب می‌شدند. من هرگز بخشی از آن حلقه یا هیچ فعالیت مشابهی نبودم. هدف من صرفاً این بود که با معرفی مدل‌ها به فردی بسیار بانفوذ و دارای ارتباطات گسترده، به آن‌ها برای یافتن فرصت‌های حرفه‌ای کمک کنم.»

سیگرید مک‌کالی می‌گوید این دستیاران زن عملاً «هیچ حق انتخابی» در رفتار خود نداشتند.

او می‌گوید: «این زنان جوان به طور مداوم مورد سوءاستفاده قرار می‌گرفتند. معاش و آینده‌شان در معرض تهدید بود... آن‌ها ناچار بودند هر کاری را که به آن‌ها گفته می‌شد انجام دهند.»

مدل دیگری که با او گفت‌وگو کرده‌ایم و برای حفظ هویتش او را سیمونا می‌نامیم، اهل اروپای شرقی است. او به ما گفت اپستین بیش از ۲۰۰ بار به او تجاوز کرده است.

سیمونا می‌گوید: «بعضی‌ها فکر می‌کنند ما از این وضعیت چیزی به دست آوردیم یا برای کسب پول یا نفوذ با این سوءاستفاده‌ها کنار آمدیم، اما این حقیقت ندارد. آنچه برای ما باقی مانده، آسیب‌های روانی عمیق است.»

او می‌گوید هنگامی که در ۲۰ سالگی برای نخستین بار با اپستین آشنا شد، از پیش با یک آژانس مدلینگ در نیویورک قرارداد داشت و اپستین پیشنهاد کرد او را به دوست «خوب» خود، فیت کیتس، معرفی کند.

در آن زمان، کیتس ریاست نکست منجمنت، یکی از بزرگ‌ترین آژانس‌های مدلینگ جهان، را بر عهده داشت. او دسامبر سال گذشته از این سمت اجرایی کناره‌گیری کرد، اما همچنان در اسناد رسمی به عنوان یکی از مدیران شرکت ثبت شده است.

سیمونا می‌گوید در این دیدار، فیت کیتس به او پیشنهاد کرد عمل جراحی زیبایی انجام دهد و اطلاعات یک جراح را برای اپستین فرستاد.

سیمونا می‌گوید پس از ملاقات با کیتس، اپستین او را متقاعد کرد که مدلینگ را کنار بگذارد.

او نیز، مانند رزا و چندین قربانی دیگر اپستین، به عنوان دستیار او مشغول به کار شد. سیمونا می‌گوید اپستین سپس نزدیک به دو سال به او تجاوز می‌کرد و بر تمام جنبه‌های زندگی‌اش کنترل داشت.

اسناد وزارت دادگستری آمریکا نشان می‌دهد اپستین از کیتس خواسته بود با پنج مدل دیگر نیز دیدار کند، هرچند مشخص نیست چه تعداد از این ملاقات‌ها واقعاً انجام شده است.

وکلای فیت کیتس در پاسخ به بی‌بی‌سی گفتند: «جفری اپستین فردی بسیار ماهر در فریب و سوءاستفاده از دیگران بود... خانم کیتس نیز از جمله کسانی بود که به شدت از سوی اپستین گمراه شدند. اگر او آن زمان می‌دانست آنچه را که امروز خود او و دیگران می‌دانند، هرگز با اپستین ارتباطی برقرار نمی‌کرد.»

آن‌ها همچنین افزودند که کیتس هرگز از هیچ مدلی نخواسته است جراحی زیبایی انجام دهد.

بی‌بی‌سی برای دریافت توضیح با آژانس نکست نیز تماس گرفت، اما پاسخی دریافت نکرد.

زلنور مایری به بی‌بی‌سی گفت اگر طرح قانونی پیشنهادی او به قانون تبدیل شود، «کسی که مدل‌ها را نزد اپستین می‌فرستاد و می‌دانست اپستین چه می‌کند، یا باید می‌دانست چه می‌کند، پاسخگو خواهد بود.»

رزا امیدوار است بیان تجربه‌اش دیگر قربانیان را نیز به سخن گفتن ترغیب کند.

او می‌گوید: «بسیاری از نجات‌یافتگان هرگز درباره آنچه بر آن‌ها گذشته صحبت نمی‌کنند، چون این کار ترسناک است. به همه زنانی که تجربه‌ای مشابه من داشته‌اند می‌گویم: حالا مرا می‌شناسید، نامم را می‌دانید. از شما می‌خواهم پیش قدم شوید و حرف بزنید.»