چرا میلدنهال برای نیروی هوایی آمریکا اهمیتی حیاتی پیدا کرد؟

۷۵ سال است که در حاشیه یک شهر کوچک بازاری در سافک، تکه‌ای از آمریکا وجود دارد.

پایگاه میلدنهال کارش را در دهه ۱۹۳۰ و در طول جنگ جهانی دوم به عنوان پایگاه بمب‌افکن‌های بریتانیایی آغاز کرد و سپس در سال ۱۹۵۱ به مرکز عملیات آمریکا در اروپا تبدیل شد.

ساکنان غرب سافک به دیدن هواپیماهای غول‌پیکر و شنیدن صدایشان عادت دارند. پایگاه لیکن‌هیث هم که ارتش آمریکا از آن استفاده می‌کند، فقط ۸/۸ کیلومتر با میلدنهال فاصله دارد.

دوشنبه گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر این که تقریبا همه هواپیماها به دلیل تهدید ادعایی از سوی ایران پایگاه میلدنهال را ترک کرده‌اند. اما این پایگاه چه اهمیتی دارد؟

پایگاه میلدنهال چیست؟

این پایگاه در حاشیه شهر بازاری میلدنهال در سافک قرار دارد و هرچند زمین این پایگاه متعلق به وزارت دفاع بریتانیاست، نیروی هوایی آمریکا آن را اداره می‌کند.

حدود ۳ هزار نیروی نظامی در این پایگاه مستقرند که در حدود ۱۳۰ کیلومتری شمال لندن قرار دارد.

نیروی هوایی آمریکا در بریتانیا پایگاه‌های دیگری هم دارد؛ از جمله پایگاه لیکن‌هیث، که آن هم در سافک است و یگان جنگنده چهل‌وهشتم با جت‌های اف-۱۵ و اف-۳۵ در آن مستقر است، و پایگاه فیرفورد در گلاسترشر که هواپیماهای دوربرد آمریکایی مرتب در آن مستقر می‌شوند.

پایگاه فیرفورد در ماه سپتامبر هدف توطئه‌ای بود که گفته می‌شود با ایران مرتبط بوده است.

وزارت دفاع بریتانیا و نیروی هوایی آمریکا تایید نکرده‌اند که چرا هواپیماها را از پایگاه میلدنهال خارج کرده‌اند.

هواپیماها کجا رفتند؟

بخش راستی‌آزمایی بی‌بی‌سی با استفاده از فلایت‌رادار۲۴، سایت عمومی ردیابی پروازها، توانست ببیند که در طول روز دوشنبه ۱۰ هواپیمای سوخت‌رسان کی‌سی-۱۳۵ نیروی هوایی آمریکا میلدنهال را ترک کردند.

دو هواپیما که صبح دوشنبه از این پایگاه بلند شدند، ابتدا به پایگاه‌های آمریکا در آلمان و ایتالیا رفتند.

اولین کی‌سی-۱۳۵ به پایگاه هوایی اشپانگدالم در جنوب غرب آلمان رفت و پس از چند دور چرخیدن در آسمان، اواخر صبح به میلدنهال برگشت. حدود ساعت ۱۲:۴۵ دوباره به سمت شرق پرواز کرد و در اشپانگدالم فرود آمد.

هواپیمای دیگر در طول صبح در حال چرخیدن بر فراز پایگاه هوایی آویانو در شمال شرق ایتالیا دیده شد و سپس به اشپانگدالم رفت و آنجا فرود آمد. بازگشت هیچ‌کدام از این دو هواپیما به میلدنهال ردیابی نشد.

اواخر همان روز، کی‌سی-۱۳۵های بیشتری از میلدنهال بلند شدند. دو هواپیما به اشپانگدالم، یکی به پایگاه آمریکا در رامشتاین آلمان و چهار هواپیما به پایگاه هوایی مورون در جنوب اسپانیا رفتند.

یکی از هواپیماها که متعلق به گارد ملی هوایی نبراسکا در آمریکاست، به فرودگاه پرستویک در ایرشر رفت. روشن نیست که این توقف از پیش برنامه‌ریزی شده بود تا جت پس از آن به پایگاه اصلی‌اش برگردد یا نه.

«عمیقا نگران‌کننده»

سیاستمداران محلی پس از گزارش‌ها درباره تهدید علیه پایگاه میلدنهال، خواستار شفافیت بیشتر شده‌اند.

ایان شیپ، عضو شورای شهر میلدنهال، گفت: «امروز صبح چند نفر با من تماس گرفتند... نگران هستند. می‌خواهند بدانند چه خبر است. گمانه‌زنی زیاد است و شایعه‌های زیادی در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود.»

«فکر می‌کنم فقط باید احتیاط کنند و ما هم به توصیه‌ها و راهنمایی‌های روشنی درباره اتفاقی که در جریان است نیاز داریم. امنیت مردم این منطقه از همه چیز مهم‌تر است.»

نیک تیموتی، نماینده غرب سافک در پارلمان، گفت «در حال حاضر اطلاعات بسیار محدودی منتشر می‌شود»، ولی بر اساس گزارش‌هایی که دیده، معتقدست تهدید گسترده‌تری متوجه مردم منطقه نیست: «می‌دانیم که این پایگاه مدتی است در بالاترین سطح تهدید فعالیت می‌کند. می‌دانیم که ایران و روسیه انواع زیرساخت‌ها در بریتانیا، از جمله سایت‌های نظامی بریتانیا و آمریکا را هدف گرفته‌اند.»

او از مردم خواست «هوشیار بمانند» و هر چیز مشکوکی را به مقام‌ها گزارش دهند.

با این حال، او وزارت دفاع بریتانیا و نیروی هوایی آمریکا را هم تشویق کرد که در چارچوب محدودیت‌های امنیت ملی، «تا حد امکان آزادانه اطلاع‌رسانی کنند».

راجر اسمیت، تحلیلگر هوانوردی نظامی از لوستافت در سافک، هواپیماهای این پایگاه را ردیابی کرده است: «به نظر می‌رسد هر چیزی که قابلیت پرواز داشته، رفته است.»

او به بی‌بی‌سی گفت که خروج هواپیماها از این پایگاه دوشنبه «با عجله» آغاز شد و در طول روز ادامه داشت.

او درباره پایگاه میلدنهال گفت: «به نظر می‌رسد تقریبا خالی شده است. همه گیج شده بودند که چرا ناگهان هواپیماها را از این پایگاه به جای دیگری می‌فرستند و چرا به نظر می‌رسد در لیکنهیث هیچ اتفاقی نمی‌افتد.»

مرکزی برای بمب‌افکن‌های جنگ جهانی دوم

این پایگاه در سال ۱۹۳۴ به عنوان پایگاه بمب‌افکن‌های نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا افتتاح شد و پیش از آنکه نیروی هوایی آمریکا در سال ۱۹۵۱ در آن مستقر شود، در جنگ جهانی دوم نقشی کلیدی داشت.

جورج پنجم، پادشاه بریتانیا، این پایگاه را در اکتبر ۱۹۳۴ به طور رسمی افتتاح کرد؛ هم‌زمان با مسابقه هوایی انگلستان تا استرالیا که باشگاه سلطنتی هوانوردی برگزار کرده بود و در آن ۲۰ هواپیما از میلدنهال تا ملبورن با هم مسابقه دادند.

در سال ۱۹۳۹، کمتر از شش ساعت پس از اعلام رسمی جنگ با آلمان، بمب‌افکن‌ها از پایگاه میلدنهال به پرواز درآمدند.

در بقیه سال‌های جنگ جهانی دوم، هواپیماهایی از جمله بمب‌افکن‌های لنکستر، استرلینگ و ولینگتون از این پایگاه پرواز می‌کردند.

این هواپیماها در عملیات حیاتی شرکت داشتند؛ از جمله برخی از اولین بمباران‌های شبانه آلمان در سال ۱۹۴۰، حمله به کلن در سال ۱۹۴۲، آخرین حمله بزرگ به برلین و عملیات پیاده شدن نیروهای متفقین در نرماندی در ۶ ژوئن ۱۹۴۴.

آمریکا سال ۱۹۵۱ اداره این پایگاه را به دست گرفت و بمب‌افکن‌های بی-۲۹ و بی-۵۰ را در آن به کار گرفت.

این پایگاه در دهه ۱۹۹۰ با هواپیماهای استراتوتانکر پایگاه اصلی هواپیماهای سوخت‌رسان اروپا تبدیل شد. نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا تا سال ۱۹۶۷ در این پایگاه حضور داشت.

اکنون از این پایگاه چه استفاده‌ای می‌شود؟

از این پایگاه بیشتر برای عملیات سوخت‌رسانی و تعمیر و نگهداری استفاده می‌شود.

این پایگاه محل استقرار یگان صدم سوخت‌رسانی هوایی است؛ تنها یگان سوخت‌رسانی هوایی دائمی آمریکا در اروپا.

بر اساس وب‌سایت پایگاه میلدنهال، هواپیماهای مستقر در آن شامل استراتوتانکرهای کی‌سی-۱۳۵، سی‌وی-۲۲ آسپری، هواپیمای شناسایی آر‌سی-۱۳۵ وی/دبلیو ریوت جوینت و ام‌سی-۱۳۰جی کماندو ۲ است.

از این پایگاه به عنوان محل تجمع هواپیماها و تجهیزاتی که به خاورمیانه فرستاده می‌شوند، استفاده شده است.

در جریان عملیات علیه ایران، هواپیماهای سوخت‌رسان برای پشتیبانی نزدیک‌تر به خط مقدم، «پیشاپیش» به منطقه اعزام شدند.

هواپیماهای حامل رئیس‌جمهورهای آمریکا اغلب برای سوخت‌گیری از پایگاه میلدنهال استفاده کرده‌اند یا در سفرهای رئیس‌جمهور به بریتانیا در این پایگاه فرود آمده‌اند.

علاقه‌مندان به هوانوردی اغلب بیرون دروازه‌های پایگاه جمع می‌شوند.

مشکلات امنیتی پیشین

در سال ۲۰۲۴، پهپادهایی بر فراز پایگاه‌های لیکن‌هیث، میلدن‌هال و فلت‌ول در نورفک دیده شدند و به هشدار امنیتی گسترده‌ای منجر شدند.

بر اساس تحقیقات موسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی، اندیشکده‌ای که بر دفاع و امنیت تمرکز دارد، این «وسایل پرنده بدون سرنشین» احتمالا از کشتی‌های تجاری مرتبط با روسیه در دریای شمال به پرواز درآمده بودند.

آینده پایگاه میلدنهال

نیروی هوایی آمریکا در سال ۲۰۲۰ تصمیمی را که بر اساس آن قرار بود پایگاه میلدنهال در سال ۲۰۲۷ بسته شود، لغو کرد.

این پایگاه برای «کارایی عملیاتی» نیروهای آمریکا در اروپا «حیاتی» توصیف شد.